­­­­

Na czerwonym tle między żółtymi półksiężycami nagi miecz. Jest to fragment herbu Ostoja należący do rodu Mikorskich, także Józefa Andrzeja tutejszego ziemianina, który przysłużył się naszej Gminie budując wspaniały kościół i pałac. Po drugiej stronie białej wstęgi są kłosy zbóż symbolizujące tradycje rolnicze naszej gminy. 

Historia herbu Ostoja

 Herb ten nadał Bolesław Śmiały na przełomie XI i XII. Jak piszą ówcześni bardowie przyznany został za zasługi pewnego pułkownika imieniem Ostoja. Gdy nieprzyjaciel wtargnął w granice Polski razem z kilkoma swoimi żołnieżami zakradł się po obóz wroga i zaatakował strażników, ale tak że żaden nie zdążył wszcząć na alarm. Jeden z pojmanych chcąc uchronić swoje życie zaprzysięg dopomóc w zdobyciu większej chwały. Pułkownik darował mu wtedy wolność, a ten od razu popędził do swego obozu. Rozmawiając ze swoim hetmanem nie wspomniał o swojej porażce, ale za to nakłonił swego dowódcę do ataku. To była jednak pułapka. Ostoja ze swoimi ludźmi otoczył ich ze wszystkich stron i nie dał im żadnych szans na obronę. Połączywszy się z jeszcze dwiema chorągwiami, nocą na ruszył na główny obóz wroga. Wrogowie byli całkowicie nie przygotowani. Niektórzy z nich od razu dostali się pod miecze, drudzy uciekli do pobliskich lasów. Niewolnik Ostoi za przyczynienie się do zwycięstwa odzyskał wolność. Herb Ostoja jest jednym z najstarszych w Polsce. Najczęściej używały go rodziny zamieszkujące ziemię lubelską, łęczycką, poznańską, ruską, sandomierską i sieradzką. Były to około dwustu rodzin. Obecnie srebrny miecz zwrócony ostrzem w dół na czerwonym tle jest elementem godła gminy Słubice.